Wat is de methode van Kinney & Wiruth?
De methode van Kinney & Wiruth is een praktisch model om risico’s systematisch te beoordelen. Het helpt je om te bepalen hoe groot een risico is en welke maatregelen nodig zijn. Je kunt mogelijke, concrete risicoscenario’s beoordelen. Zo’n scenario beschrijft hoe een reeks gebeurtenissen begint met een afwijking of een onveilige situatie en eindigt in een ongewenst effect, zoals een ongeluk of letsel. Het model gebruikt hiervoor een eenvoudige formule:
Risico (R) = Effect (E) x Waarschijnlijkheid (W) x Blootstelling (B)
- Effect (E): Wat zijn de mogelijke gevolgen van het risico? Denk aan letsel, ziekte of schade. Bij arbeidsrisico’s kijk je vooral naar de impact op de gezondheid van medewerkers.
- Waarschijnlijkheid (W): Hoe groot is de kans dat het risico werkelijkheid wordt? Dit wordt berekend op basis van een specifiek scenario.
- Blootstelling (B): Hoe vaak en hoe lang komen medewerkers met het risico in aanraking?
Door deze factoren met elkaar te vermenigvuldigen, krijg je een risicoscore. Hoe hoger de score, hoe groter het risico en hoe sneller je actie moet ondernemen. Gebruik je deze methode voor één specifieke klus in plaats van de hele organisatie? Lees dan eerst wat een TRA is en wanneer je er één nodig hebt.
Hoewel deze methode zeer geschikt is voor het beoordelen van praktische risico’s in concrete werksituaties, is de Kinney en Wiruth methode minder effectief voor abstracte risico’s, zoals het ontbreken van beleid, protocollen of organisatorische maatregelen. Dit komt omdat zulke risico’s vaak niet direct gekoppeld zijn aan een specifieke gebeurtenis of scenario, waardoor ze moeilijker te kwantificeren zijn binnen deze formule.
Hoe werkt de methode in de praktijk?
Met de methode van Kinney & Wiruth beoordeel je dus ieder risico aan de hand van drie factoren: blootstelling (B), waarschijnlijkheid (W) en effect (E). Door deze waarden met elkaar te vermenigvuldigen, ontstaat een risicoscore. Hoe hoger de score, hoe groter de noodzaak om maatregelen te nemen.
Voorbeeld 1: werken op een schuin dak zonder valbeveiliging
Stel dat een medewerker regelmatig werkzaamheden uitvoert op een schuin dak, terwijl er geen collectieve valbeveiliging aanwezig is. De beoordeling kan er dan als volgt uitzien:
- Blootstelling (B): 6 omdat de medewerker regelmatig tot dagelijks op hoogte werkt.
- Waarschijnlijkheid (W): 6 omdat een val zeer wel mogelijk is. Dat werken op hoogte tot ernstige ongevallen kan leiden, blijkt ook uit berichtgeving van de Nederlandse Arbeidsinspectie)
- Effect (E): 15 omdat een val van hoogte zeer ernstig of zelfs dodelijk letsel tot gevolg kan hebben.
De berekening is: 6 x 6 x 15 = 540. Een score van 540 betekent dat sprake is van een zeer hoog risico. Er moeten daarom direct passende maatregelen worden genomen. Daarbij kijk je volgens de arbeidshygienische strategie eerst naar maatregelen zo dicht mogelijk bij de bron. Bij valgevaar kan bijvoorbeeld collectieve valbeveiliging, zoals dakrandbeveiliging, nodig zijn.
Voorbeeld 2: struikelgevaar door een losliggende kabel
Een ander risico kan veel lager uitkomen. Stel dat in een werkruimte af en toe een kabel over een looproute ligt. Een medewerker kan hierover struikelen, maar de blootstelling en mogelijke gevolgen zijn beperkter.
Een mogelijke beoordeling is:
- Blootstelling (B): 6 omdat medewerkers dagelijks en meerdere keren per dag gebruikmaken van de looproute.
- Waarschijnlijkheid (W): 3 omdat struikelen mogelijk is, maar niet vanzelfsprekend.
- Effect (E): 3 omdat een val bijvoorbeeld kan leiden tot letsel met verzuim.
De risicoscore wordt dan: 6 x 3 x 3 = 54
Deze score is aanzienlijk lager dan uit het eerste voorbeeld. Dat betekent niet dat je het risico kunt negeren. Een losliggende kabel is vaak eenvoudig op te lossen, bijvoorbeeld door de kabel anders te leggen of een vaste kabelgoot te gebruiken.
Dit voorbeeld laat ook goed zien waarom je bij Kinney & Wiruth iedere factor afzonderlijk moet beoordelen. Een risico met een relatief beperkt effect kan toch relevant zijn wanneer medewerkers er dagelijks aan worden blootgesteld. Werk je in een sector waar de zwaarste risico’s niet fysiek maar psychosociaal zijn? Lees dan hoe je de RI&E in de zorg opbouwt, inclusief de acht risico’s die er altijd in horen.
Verschil tussen Kinney & Wiruth en Fine & Kinney
Vaak wordt de methode van Kinney & Wiruth verward met Fine en Kinney. Dit is een misverstand. De methode van Fine richt zich, net als Kinney & Wiruth, op arbeidsveiligheid en beoordeelt risico’s aan de hand van een vergelijkbare formule. De kernbegrippen blijven hetzelfde: Effect, Waarschijnlijkheid en Blootstelling. Echter, de uitwerking van deze factoren verschilt:
- Waarschijnlijkheid, Effect en Blootstelling: Fine gebruikt net iets andere schalen en definities voor deze factoren. Dit kan invloed hebben op hoe je een risico beoordeelt en in welke mate een risico wordt gekwalificeerd.
- Risicoklassen: Bij Fine is de indeling van risicoklassen anders. De grenswaarden en interpretatie van de scores verschillen van die in de methode van Kinney & Wiruth.
Hoewel de verschillen klein lijken, kunnen ze in de praktijk grote invloed hebben op de beoordeling van risico’s en de prioriteitstelling. Daarom is het belangrijk om te weten welke methode je gebruikt en deze correct te benoemen.
Risicoklassen en prioriteiten
De scores van de methode van Kinney & Wiruth worden meestal ingedeeld in drie klassen:
- Hoog risico (R > 200): Direct ingrijpen; bijvoorbeeld het werk stilleggen.
- Middelmatig risico (70 ≤ R ≤ 200): Zo snel mogelijk aanpakken.
- Laag risico (R < 70): Geen directe actie nodig, maar optimalisatie kan nuttig zijn.
Door deze indeling weet je welke risico’s prioriteit hebben bij het opstellen van een plan van aanpak. Benieuwd wat er nog meer komt kijken bij het opstellen van een plan van aanpak voor RI&E? Lees dan dit blog over plan van aanpak RI&E.
Voordelen van de methode van Kinney en Wiruth
De methode van Kinney en Wiruth ken verschillende voordelen, namelijk:
- Eenvoudig: De formule is makkelijk te begrijpen en toe te passen.
- Flexibel: Geschikt voor diverse werkomgevingen, van kantoren tot bouwplaatsen.
- Betrouwbaar: Helpt om risico’s objectief te beoordelen.
De methode in je RI&E
Bij het opstellen van een RI&E gebruik je deze methode om prioriteiten te stellen. Risico’s met een hoge score pak je als eerste aan. Denk bijvoorbeeld aan het plaatsen van afschermingen bij machines of het invoeren van veiligheidsinstructies. De methode levert de scores, maar de maatregelen die daaruit volgen werk je uit in het plan van aanpak. Hoe je dat opbouwt, lees je in ons artikel over het plan van aanpak bij de RI&E.
Lees meer over de RI&E
